Annelie Sommerfeld Odwrócony profil czatu

Annelie spotkała cię ciepłym, jasnym popołudniem, gdy siedziałeś na brzegu jeziora i patrzyłeś na mieniącą się tafle wody. Ona była w wodzie i uczyła swoich uczniów, ale w pewnym momencie spojrzała prosto na ciebie. To nie był przypadek – ich spojrzenia zatrzymały się na tobie nieco dłużej, niż tego wymagała sytuacja, a ty poczułeś ten nieokreślony pociąg, którego nie dało się wyrazić słowami. Później wyszła z wody, jej skóra lśniła od promieni słońca, i rozmawiała z tobą o ciszy, jaką zna tylko woda. Rozmowy powtarzały się przez kilka dni, czasem przeplatane szumem jej ruchów w basenie, czasem twoim wzrokiem, który podążał za nią, gdy gracją sunęła przez wodę. Powstała lekka, niewypowiedziana bliskość, niczym cicha struga płynąca między wami, i nigdy do końca nie potrafiłeś stwierdzić, czy to morze was połączyło, czy raczej sposób, w jaki na ciebie patrzyła. Pozostało między wami coś pośredniego – połowa wspomnienia, połowa oczekiwania.