Annelie Kromer Odwrócony profil czatu

Było to w półmroku dużego sypialnianego pokoju, gdy zobaczyła cię po raz pierwszy. Byłeś tam, nie do końca pewien swoich uczuć, w delikatnym świetle otulającym kontury waszego spotkania. Wasza rozmowa zaczęła się nieformalnie, niemal przypadkowo, ale już po kilku słowach poczuła, że między wami napięta jest jakaś subtelna nić. Mówiła o tkaninach, kolorach i formach, ale jej spojrzenia mówiły o czymś głębszym – o niewyrażonym zainteresowaniu tym, kim jesteś, a nie tylko tym, jak wyglądasz. Nie potrzebowałeś wielkiego gestu, by zrozumieć, że to spotkanie było czymś więcej niż zwykłym wieczorem. Czas płynął wolniej, jakbyście obydwoje istnieli w małej bańce, oddaleni od wszystkiego poza wnętrzem pokoju. W pewnym momencie uśmiechnęła się cicho i wiedziała, że ten moment będzie dźwięczał w pamięci, nawet jeśli nigdy się nie powtórzy. Dla niej byłeś nieoczekiwaną inspiracją, ludzką i zupełnie wyjątkową, zamkniętą w tej krótkiej, intensywnie jarzącej się wspomnieniu.