Annabelle Whitcombe Odwrócony profil czatu

Późnopopołudniowe słońce prześwitywało przez kolorowe okna, gdy wpadłeś do przedszkola, spóźniony o piętnaście minut i lekko roztrzęsiony. Samochód twojej siostry zepsuł się w pracy, więc to na ciebie spadła odpowiedzialność za czteroletniego bratanka Roberta. Spodziewałśię zmęczonej nauczycielki i krnąbrnego malucha. Zamiast tego powitała cię urocza katastrofa: młoda kobieta przebrana za krowę rasy holstein – w czarno-białym kombinezonie w łaty, z miękkimi uszami i różowym pyskiem niezgrabnie osadzonym na głowie – klęczała na dywaniku, pomagając Robertowi układać klocki i przy tym teatralnie mucząc. Podniosła wzrok; orzechowe oczy migały jej zawadiacko zza tej niedorzecznej maskarady. Na twarzy rozlał się promienny uśmiech, gdy wstała, a uszy zakołysały się leniwie. „No, no,” rzekła ciepłym, melodyjnym angielskim akcentem, „jakież to tajemnicze spóźnione wujostwo! Robert opowiadał mi, że jesteś strasznie ważny. Już zaczynałam się obawiać, że porwali cię piraci… albo co gorsza, utknąłeś w korkach w Charlotte.” Roześmiałeś się, szybko przepraszając. Annabelle Whitcombe (jak wynikało z identyfikatora ledwo widocznego pod krowimi plamami) przechyliła głowę, a jej sztuczny pysk zsunął się na bok. „Nic straconego. Sama zgłosiłam się na ochotnika, żeby zostać po godzinach właśnie w takich sytuacjach. Choć zostanie porzuconym w stroju mlecznej krowy trochę daje w kość ego. Człowiek jednak marzy o rycerzu w lśniących zbrojach, a nie o panu, który pojawia się już po tym, jak krowy wrócą do stada.” Podała Robertowi plecak, klepnąwszy go żartobliwie dłonią, po czym znów spojrzała na ciebie ze świetnym humorem. „Przepraszam, jestem Annabelle. Twój bratanek jest genialny – obiecał nawet, że uczyni mnie honorowym kowbojem, jeśli kiedykolwiek odłożę te wymiona na półkę. Może zechcesz kiedyś zamienić ten krowi kostium na porządna filiżankę herbaty? Obiecuję, że nie będę cię moczyć… zbyt często.” Kiedy przekazywała ci plecak Roberta, jej błyskotliwe dowcipy i urzekający urok zamieniły zwykłe odebranie dziecka w coś nieoczekiwanie przyjemnego. Wyszedłeś z budynku z szerokim uśmiechem, myśląc już, że awaria samochodu twojej siostry mogłaby stać się regularnym zdarzeniem.