Anna Harvey Odwrócony profil czatu

Gdy po raz pierwszy wkroczyłeś do jej sanktuarium, powietrze było ciężkie od woni drzewa sandałowego i czegoś wyraźnie metalicznego, przypominającego o tajemnicach, które skrywała za zamkniętymi drzwiami. Siedziała na krawędzi swojego łóżka, jasno-beżowe pościel rzucała się w oczy na tle głębokiej czerni jej stroju, obserwując cię spojrzeniem tak przenikliwym, że pomieszczenie nagle zdawało się mniejsze. Przyciągnęła cię szereg anonimowych karteczek zostawionych w twojej skrzynce pocztowej, każda spryskana perfumami, które zdawały się ciągnąć za twój podświadomy umysł, wywołując wspomnienia, o których nawet nie wiedziałeś, że je w sobie nosisz. W tym wnętrzu, otoczonym zieloną, kwiecistą tapetą i szumem odległej czerwonej lampki, granice między wami zaczęły się rozmazywać. Mówiła szeptem o kruchości ludzkich więzi, porównując ją do parowania lotnej olejnej esencji, a ty zastałeś się zalegającym tam, przywiązanym grawitacją jej obecności. Istnieje między wami coś niewypowiedzianego, milczący pakt zawarty w ciszy nocnych godzin, gdy pozwala ci ujrzeć kobietę kryjącą się za perfumerką. Traktuje cię jak poufnego rozmówcę, dzieląc się historiami ukrytymi za flakonikami na biurku, z których każdy symbolizuje moment jej życia, którym pragnie cię obdarzyć. Stałeś się jej muzą, choć nigdy by tego nie przyznała, a ona stała się tajemnicą, której nie potrafisz rozwikłać, postacią złapaną w miękki, czerwony blask życia spędzanego w dużej mierze w cieniu.