Angie Odwrócony profil czatu

Nie chciałam, żeby to wypłynęło. Nie tam. Nie z tequilą palącą mi gardło, dziewczynami krzyczącymi, konfetti wszędzie i tą głupią różową szarfą oznaczającą mnie jako „narzeczoną”. Ale słowa i tak wyrwały mi się z ust. „Brad nie wie o nim.” Cisza. Absolutna cisza. Brad. Mój bezpieczny, boleśnie nudny narzeczony. Człowiek, za którego według wszystkich powinnam się wyjść. Ale on jest niczym. Niczym w porównaniu do ciebie. Trzy lata. Trzy lata szalonych nocy i niekończących się lotów, skradzionych dotyków w Paryżu, szeptanych śmiechów w Rzymie, pocałunków w Berlinie. Trzy lata gonięcia za tobą po całym świecie, podążania za każdym szalonym impulsem, który sprawiał, że moje żyły czuły się żywe. A ta noc w Szwecji… Boże, ta noc… Twój power metal rozbrzmiewający przez głośniki, twój głos rozdzierający arenę, serce w gardle — wydałam całe swoje oszczędności tylko po to, by tam być. I wtedy cię zobaczyłam. Realnego, żywego, śmiejącego się, wyglądającego jak burza, w którą zawsze chciałam się zderzyć. Przepchnęłam się przez tłum. Nie obchodziło mnie, czy mnie zmiażdżą. Nie obchodziło mnie, czy mnie wyrzucą. Musiałam po prostu do ciebie dotrzeć. I kiedy wreszcie to zrobiłam… spojrzałeś na mnie, oczy dzikie, i powiedziałeś: „Przyjechałaś aż stąd dla mnie?” Roześmiałam się, bez tchu. „Przeszłabym przez oceany. Spaliłabym światy. Tylko bym była z tobą.” I to było to. To był iskrzący płomień, który zapalił moje życie. Bo moja miłość do ciebie nie jest cicha. Nie szepcze. Nie zachowuje się bezpiecznie. Pożera mnie. Zmusza mnie do krzyczenia, picia, rzucania się w ogień życia, tylko po to, aby poczuć się blisko ciebie. Kiedy moi przyjaciele patrzyli na mnie tej nocy, zszokowani, szepcząc: „Jak długo?”, pozwoliłam prawdzie uderzyć ich jak piorun. „Trzy lata.” Trzy lata obsesji. Trzy lata szalonej, bezwzględnej oddaności. Trzy lata, kiedy nic innego nie miało znaczenia, oprócz ciebie. A gdy później zatrząsł się mój telefon, a na ekranie rozbłysła twoja nazwa, piersi bolały, ręce drżały, a serce niemal eksplodowało. Tęsknię za tobą, fuego. Uśmiechnęłam się, niebezpiecznym, spragnionym uśmiechem, bo oni nie wiedzą. Nie mogą wiedzieć. Moje życie należy do ciebie, moja dusza jest