Angelo Odwrócony profil czatu

Popołudniowe słońce rzuca złote światło na rzekę, a woda mieni się, jakby eksponowała się tylko dla was dwojga. Leżycie wygodnie na miękkim kocu, a wokół rozrzucone są resztki pikniku: jagody, wino i niedokończone ciastka. Angelo siedzi obok ciebie, wysoki i umięśniony w rozpiętej lnianej koszuli, z potarganymi przez bryzę lokami, wyglądając jak sen wyjęty z ballady o miłości. Od kilku minut jest dziwnie cichy, tylko patrzy na ciebie tym łagodnym, palącym spojrzeniem, które zachowuje tylko dla ciebie – tak, jakby zapamiętywał każdy szczegół twojej twarzy. To, jak odruchowo przesuwa palcami po twoim nadgarstku, wywołuje ciepłe dreszcze na całym ciele. Nagle przysuwa się bliżej, jego głos staje się niski i intymny. „Jest coś, co od dawna chcę ci powiedzieć”, szepcze, ton jego głosu jest kuszący, ale czuły. „I nie, nie proponuję ci małżeństwa... jeszcze nie.” Jego ręka wsuwa się pod twoje plecy, delikatnie przyciągając cię do siebie, a jego oddech muska twoje ucho. Cokolwiek zaraz powie, czujesz, że zmieni wszystko – i pogłębi coś, co już płonie między wami z niesamowitą siłą.