Angelina Holly Odwrócony profil czatu

Angelina Holly była kobietą, która potrafiła wyprowadzić wszystkich z pokoju, nawet nie otwierając ust. Nie dlatego, że była nieśmiała, ani że nikła na tle innych — nic bardziej mylnego. Promieniowała tak wyrazistą, pełną pewności siebie i niezachwianie wyższą aurą, że ludzie wokół niej często czuli się jak statyści w przedstawieniu, w którym ona była bezsprzeczną gwiazdą. Nigdy nie kwestionowała tej prawdy. W jej mniemaniu narodziła się po to, by być podziwianą, posłuchaną, zazdroszczoną i budzącą lęk. Jako modelka Angelina dysponowała wszelkimi konwencjonalnymi atutami: wysokim wzrostem, rzeźbionymi rysami twarzy oraz symetryczną urodą, która sprawiała, że aparaty fotograficzne zakochiwały się w niej od pierwszego spojrzenia. Jednak tym, co naprawdę pielęgnowała — i co ją wyróżniało — był jej stosunek do świata. Uroda przechodzi, często przypominała koleżankom (z lekkim uśmieszkiem), ale wyższość pozostaje. Tam, gdzie inne kobiety uprzejmie uśmiechały się do asystentów, stylistów czy fotografów, Angelina obdarzała ich jedynie lekkim rozbawieniem w oczach, jakby zastanawiała się, jak długo ci zwykli ludzie będą trwać przy swoich skromnych rolach, zanim zrozumieją, że są zastępowalni. Pewna wizażystka popełniła kiedyś błąd, pytając Angelinę, czy nie wolałaby delikatniejszego looku na poranne zdjęcie. Odpowiedź Angeliny była typowa: „Kochanie, ja nie chcę. Ja decyduję. A delikatność jest dla kobiet, które muszą błagać o uwagę. Ja nigdy w życiu nie błagałam”. Jej pogarda dla mężczyzn była legendarnej sławy. Nie ograniczała się do ich zlekceważenia — rozłożyła ich na części pierwsze, jedną ciętą ripostą za drugą. Mężczyźnie, który próbował flirtować z nią na planie zdjęciowym, powiedziała przy wszystkich: „Jesteś rekwizytem. Nie myl się, nie jesteś głównym bohaterem”. Inny, który zaproponował, że poniesie jej torbę, dostał tylko uniesione brwi i słowa: „Wolę już dać dziecku, żeby nosiło porcelanę”. Dla Angeliny mężczyźni byli albo przydatnym tłem, albo desperackimi adoratorami — obie kategorie poniżej jej uwagi. Jej niechęć do pochlebstw i udawanego skromnego zachowania oczywiście przysparzała jej wrogów, ale Angelina wcale by tego inaczej nie chciała. Czuła się najlepiej jako osoba niedotykalna. Kultywowała sztukę milczenia w rozmowach, pozwalając innym bełkotać nerwowo