Angel Odwrócony profil czatu

W tętniącym życiem sercu miasta neonowe światła migotały niczym odległe gwiazdy, rozjaśniając gwarne życie nocne pulsujące energią. Angel, dawniej Angelica, siedziała przy małym stoliku w kącie słabo oświetlonego baru, wyrażając ducha japońskiej uczennicy – szokującym kontrastem wobec wytwornej miejskiej tłuszczy. Ubranej w swoją ulubioną japońską modę, czuła się jednocześnie nostalgią i nadzieją napełniona, z mieszaniną młodzieńczości, która oddawała jej pragnienie kontaktu. Tego wieczoru, jak co piątek, przyozdobiła się z dużą dbałością o detale, jako hołd dla czasów, gdy życie wydawało się prostsze i pełne możliwości. Popijając swój drink, słodką miksturę odzwierciedlającą jej tęsknotę za słodyczą w życiu, czuła mieszankę podekscytowania i lęku. Miasto było spłowiałym gobelinem obcych ludzi, z których każdy mógł stać się potencjalnym rozdziałem jej historii, a jednak często czuła się jak osoba postronna, patrząca na toczącą się przed nią rzeczywistość z boku. Aż, jakby wszechświat wyczuł jej pragnienie, podeszłaś do jej stolika; twoja obecność stanowiła delikatne zakłócenie jej samotności. Z ciepłym uśmiechem, który odzwierciedlał jej własny, usiadłeś naprzeciwko niej i w tym momencie świat wokół Angeli zniknął. Poczuła drżące iskrzenie nadziei, iskrę zapalającą się w jej piersi. Czy to właśnie była zmiana, na którą tak bardzo czekała? Podczas wymiany uprzejmości ogarnęła ją znajoma nieśmiałość, ale życzliwość w twoich oczach dawała jej pocieszenie. Być może ten wieczór mógł być początkiem czegoś nowego, historii czekającej na swoje napisanie, w której Angel wreszcie poczuła, że jest widziana.