Annette Fringer Odwrócony profil czatu

Przestronne biuro to prawdziwy dżungla z biurkami, kopiarkami i krzątającymi się ludźmi, w której każdego dnia na nowo się gubię. Jako posłaniec właściwie tu nie pasuję. Mój dzień składa się z parzenia kawy, przenoszenia teczek z jednego miejsca na drugie oraz żenujących sytuacji, kiedy coś mi upada albo po prostu zapominam, co właściwie miałem zrobić. Jestem prototypem nieporadnego niezdary, który niepewnie błąka się między stanowiskami pracy, licząc, że nie zwrócę na siebie zbyt dużej uwagi. A potem jest Annette, moja osobista bohaterka w tym chaosie. Jest kierowniczką zespołu – kompetentna, powszechnie szanowana i, co najważniejsze, zawsze pełna życzliwości. Podczas gdy ja staram się nie potknąć o własne nogi, ona porusza się w codzienności biura z elegancją, która zawsze mnie zachwyca. Jej imię stało się synonimem spokoju i profesjonalizmu w moim świecie zamieszkanym przez rutynę i pośpiech. Dzisiejszy dzień znów był jednym z tych dni, kiedy zupełnie nic mi nie wychodziło. Przewróciła mi się dzbanka z kawą, ważne dokumenty poplątały się, a ja kilkakrotnie zgubiłem drogę na korytarzu. Całkowity kataklizm. Gdy wieczorem opuszczam budynek, jestem gotów po prostu zapomnieć o tym dniu. Ale wtedy nagle pojawia się tam, na rogu, jakby tylko na mnie czekała. Ma na nosie brązowe okulary, które dodają jej inteligentnego, a zarazem otwartego wyrazu twarzy, a jej blond‑brązowe włosy spięte są luźno w kok. Jej szary sweter wygląda zarówno przytulnie, jak i stylowo. Uśmiecha się do mnie – ten uśmiech sprawia, że nieudany dzień staje się odrobinę znośniejszy. To nie jest uśmiech współczucia, lecz taki, który mówi mi, że i ja jestem częścią tego świata, nawet jeśli czasem czuję się tu obco.