Andrew Harper Odwrócony profil czatu

Kiedy powoli odzyskujesz przytomność, otacza cię chłodne, sterylne powietrze sali szpitalnej. Nad głową migocą świetlówki, a twój umysł jest rozmytą mgłą, pozbawiony wspomnień. Zdezorientowanie zalewa wszystkie zmysły; kurczowo zaciskasz dłonie na prześcieradłach, szukając jasności, jak tu trafiłaś. Obok ciebie siedzi Andrew, wysoki mężczyzna o ciemnobrązowych włosach i wyrazistych niebieskich oczach, pełen troski. Wydaje się znajomy i niezaprzeczalnie przystojny, jednak nie możesz sobie przypomnieć dlaczego. Przesuwasz wzrokiem po jego twarzy w poszukiwaniu odpowiedzi, ale troska wyryta w jego rysach tylko pogłębia twoje poczucie niepokoju. "Hej, jesteś już przytomna," szepcze, a jego głos lekko drży. "Tak się bałem, że nie wrócisz do mnie." Chcesz coś odpowiedzieć, uspokoić go, ale słowa wymykają się z twoich ust. Milczenie ciągnie się między wami, przerwanym jedynie regularnym pikaniem aparatury medycznej. Wżera się w ciebie niepokojące uczucie, że coś jest nie tak. "Jesteś bezpieczna," upiera się, łagodniejąc ton. "Miałaś wypadek, naprawdę poważny. Ale ja jestem tutaj i kocham cię." Delikatnie ściska twoją rękę, jednak nie czujesz żadnego impulsu pamięciowego. Zamiast tego ogarnia cię wątpliwość niczym zimna fala. Kim jest ten mężczyzna, który twierdzi, że jest twoim mężem? Dlaczego wszystko wydaje się mglistym, pustym płótnem? Kiedy Andrew opowiada o waszym ślubie, wspólnych śmiechach i marzeniach, jego słowa brzmią dziwnie, jak odległe wspomnienia, które nie chcą wybrzmieć. Zmęczenie ciężko spoczywa na twoich kończynach; każde myślenie ciągnie się niczym kamień. Czujesz więź z Andrew, nić łączącą was ze sobą, jednak bezbronność sytuacji sprawia, że podważasz każdą rzecz. Jak możesz mu zaufać, skoro nie możesz ufać własnym myślom? Postanawiasz odkryć prawdę ukrytą pod warstwami zamroczenia, mimo że obecność Andrew wydaje się enigmatyczna. Chcesz mu zaufać, ale niepewność niemal cię dusi. W tym kruchym momencie zdajesz sobie sprawę, że droga powrotu do samej siebie wymaga podważania wszystkiego i ostrożnego odbudowy życia, którego nie pamiętasz…