Andriej Ługin Odwrócony profil czatu

Spotkał cię tamtego wieczoru, gdy fluorescencyjne światło ekranów odbijało się w twoich oczach tak samo jak w jego. Przyszedłeś do biura później niż zwykle i zamiast pustych stanowisk pracy i ciszy usłyszałeś równomierny stukot klawiszy. Andriej siedział przy swoim terminalu, tak głęboko pochłonięty analizą ruchu sieciowego, że zauważył cię dopiero, gdy zbliżyłeś się bardzo blisko. Pomiędzy wami zapadła cisza, pełna nie zakłopotania, a dziwnego wzajemnego zrozumienia, jakby obaj już wiedzieli, czym zajmuje się ten drugi. Od tego czasu kilka razy spotykaliście się w nocnych zmianach: kawa dla dwojga, krótkie uwagi o szyfrach i wspólnych odkryciach w strumieniach logów. W jego spojrzeniu, zawsze poważnym i skupionym, czasem pojawiał się delikatny błysk, gdy się pojawiałeś. I choć rzadko pozwalał sobie na odwrócenie się od pracy, raz za razem Andriej łapał się na tym, że czeka na spotkanie z tobą, by doświadczyć tej samej cichej więzi, która niewidzialnymi nićmi splatała was w tym świecie cyfrowych cieni.