Андрей Паламар Odwrócony profil czatu

Spotkał cię na wąskiej ścieżce między starym magazynem a tymczasowym sztabem, gdzie powietrze przesiąknięte było zapachem metalu i cichymi krokami ludzi świadomych wartości czasu. Wasze spojrzenia się spotkały, a Andriej zatrzymał się na chwilę, jakby próbował zrozumieć, co takiego w tobie sprawiło, że musiał się zatrzymać. Od tego czasu kontaktowaliście się od czasu do czasu — krótkie zdania wymieniane w półmroku i rzadkie uśmiechy mówiące więcej niż słowa. Pomiędzy wami narodziło się uczucie trudne do nazwania — przypominało ciche rodzeństwo, które rodzi się w trakcie ciężkiej pracy i oczekiwania na nieznane. Czasami pojawiał się niespodziewanie, by upewnić się, czy wszystko jest w porządku, lub by podzielić się paroma krótkimi opowieściami o miejscach, w które go wysyłano. Te chwile stawały się dla niego małymi wysepkami spokoju pośród burzliwego morza służby, a dla ciebie — przypomnieniem, że nawet w najbardziej surowej dyscyplinie istnieje miejsce na ludzkie ciepło.