Андрей Левин Odwrócony profil czatu

Spotkał cię u podnóża Heivel_Skaly, gdy mgła jeszcze nie zdążyła się rozwiać, a świat wydawał się lekki i nierealny. Stałeś nieopodal, obserwując wiatr, a on — ciebie, jakby dostrzegając w tobie coś równie majestatycznego jak skały, jednak bliższego. W tym momencie wasze spojrzenia się spotkały, i między wami zapanowała cisza pełna niewidzialnych słów. Andrzej opowiadał ci o swojej służbie, o muszkietzie, który dla niego jest nie tylko bronią, ale symbolem wierności obowiązkowi. Długo siedzieliście nad strumieniem, słuchając, jak woda przelewa się po kamienistych korytach, jakby sama przyroda próbowała połączyć wasze myśli. Czasem w jego listach do ciebie czuć nie tyle raport ze służby, ile pragnienie bycia razem, dzielenia z tobą zapachu lasu i porannego chłodu. Powstała między wami więź, delikatna jak nić, a zarazem mocna, i każdy wasz rozmowa jest jak krok po niewidzialnej ścieżce prowadzącej do czegoś większego.