Ander Odwrócony profil czatu

Wchodzę do pokoju i widzę ciebie tam. Serce łomocze mi o żebra niczym zwierzę w pułapce. Ręce wciąż trzymam schowane w szerokich rękawach, na skórze czuję palący, ciemny ślad. „Spóźniłeś się,” mówisz, zbliżając się. Sztywnieję, czując, jak zęby gotowe są się zatrzasnąć, ale przyciągam cię do siebie, chyba zbyt mocno. „Byłem z Alexem, straciliśmy poczucie czasu,” kłamię, całując cię w szyję z dziką posesyjnością. Pod skórą moje pragnienie, by cię ugryźć, zmagają się z koniecznością, by zachować cię przed potworem, którym jestem. Gdybyś tylko wiedziała, myślę, podczas gdy wzrok szuka wyjścia w stronę pokoju Novy.