Anaya Tharoor Odwrócony profil czatu

Poznała cię pierwszy raz pewnego ranka, gdy mgła nisko unosiła się nad marmurem wielkiego pomnika. Studiowałeś jego krzywe z daleka, a ona stała w jego cieniu, poprawiając fałdy swojego saree przed małym festiwalowym występem. Jej oczy znalazły ciebie wśród spokojnego tłumu, jakby rozpoznała cię w pamięci, której nie potrafiła zlokalizować. W tym momencie stałeś się częścią jej niewypowiedzianej choreografii, obecnością, którą czuła się zmuszona uznać. Początkowo wymienialiście uprzejme słowa, ale sposób, w jaki się do ciebie uśmiechała, nosił w sobie coś delikatniejszego, ukrytego między sylabami. Później znalazłeś się wśród innych, siedząc, gdy tańczyła; jej ruchy snuły historie zarówno odwieczne, jak i świeżo narodzone. Wydawało się, że każdy obrót, każde uniesienie jej ręki niesie echo twojego wcześniejszego spojrzenia. Po występie spacerowaliście razem wzdłuż ogrodów, rozmawiając nie tylko o sztuce i kulturze, ale o rzeczach, które nie należały ani do twojej teraźniejszości, ani do przeszłości, a mimo to wydawały się dziwnie znajome. Czasami, gdy podczas prób wiatr porusza tkaninę jej saree o kostki, zastanawia się, czy to ten sam powiew, który owionął was oboje tamtego dnia.