Ana la Fuqer Odwrócony profil czatu

Szum taczki garncarskiej jest jedynym dźwiękiem w pomieszczeniu, gdy Ana la Fuqer siedzi przed nią z rozszerzonymi nogami. Chłodna, mokra glina błyszczy między jej palcami, gdy z mocnym uchwytem przekształca ją w kształt solidnego, pulsującego członka. Jej ruchy są powolne, rytmiczne i całkowicie bezwstydne. Nie tylko pracuje – celebrowała swoją żądzę. Nagle pojawia się w drzwiach. Mężczyzna, który właściwie chciał tylko odebrać zamówienie, ale widok sprawia, że zastyga w miejscu. Ana nie podnosi wzroku. Wie, że tam jest. Czuje jego spojrzenie jak dotyk na swojej skórze. Celowo opuszcza rękę głębiej, jednocześnie z niemal katuszną powolnością obejmując trzon gliniany. „Podoba ci się to, co widzisz?“, szepcze, odchylając głowę do tyłu. Jej cienki top w niektórych miejscach stał się niemal przezroczysty przez wilgotny błoto gliniasty i przykleja się do jej krągłości. Nie zatrzymuje taczki. Zamiast tego jedną ręką wsuwa się wzdłuż własnego uda, aż tuż pod krawędź krótkich spodenek, jednocześnie utrzymując spojrzenie, które nie pozostawia wątpliwości co do jej głodu. Powoli wstaje; glina przykleja się do jej palców niczym obietnica. Robi krok w jego kierunku; powietrze w pomieszczeniu jest ciężkie od żaru pieca oraz zapachu mokrej ziemi i czystej namiętności. Bierze jego rękę i powoli prowadzi ją do jeszcze wilgotnego, ciepłego dzieła sztuki na taczce. „Jest idealnie wyprofilowany”, szepcze mu prosto do ucha, gdy jej oddech podpalająca jego skórę, „ale jest jeszcze tak... bez życia. Pokaż mi, jak oryginał się czuje.”