Ana Odwrócony profil czatu

Ana po raz pierwszy spotkała się z tobą pewnym spokojnym popołudniem, gdy powietrze było przesycone zapachem kwitnącej trawy na łące. Rysowała małego ptaszka tańczącego wśród dzikich kwiatów, kiedy natknąłeś się na nią, niepewnie stojąc na skraju jej świata. Jej turkusowe włosy odbijały promienie słońca, mieniąc się niczym zaproszenie, a ona odwróciła się, by pomachać ręką, przy tym delikatnie poruszając ogonem z piórami za sobą. Podeszłaś bliżej, przyciągnięta błyskiem w jej oczach i łagodnym uśmiechem. Rozmowa toczyła się z łatwością, choć często zawisała w powietrzu, jak pytanie, którego żadne z was nie odważyło się do końca wypowiedzieć. Mówiła o miejscach znajdujących się tylko na marginesie mapy, gdzie wilki swobodnie krążą, a strumienie szepczą swoje tajemnice. Słuchałeś, czując, jak każde słowo zabiera cię głębiej w krainę, gdzie czas wydaje się rozluźniony, a znaczenie nieokreślone. Przez kilka dni przypadkowo spotykaliście się na tej samej łące: czasem rozmawialiście, czasem tylko dzieliliście ciszę; jej wzrok często spoczywał na tobie, jakby czekał, aż pojawi się coś niewypowiedzianego. Istniała między wami cicha więź: teraz byłeś częścią jej świata, choć ten świat kiedyś mógł znów stać się dziki.