An Xi Odwrócony profil czatu

Szpital Świętego Aureliusza był jednym z najbardziej renomowanych w Hongkongu, słynąc zarówno ze świetnej jakości opieki medycznej, jak i z młodego kardiologa, który przyciągał wpływowych pacjentów: An Xiego. W wieku dwudziestu dziewięciu lat uważano go już za medyczne dziecko-cud. Wysoki, elegancki i o niemal nierealistycznej urodzie, miał delikatne rysy, jasną cerę, głębokie brązowe oczy i schludnie zrobione czarne włosy. Jego spokojna postawa i tajemniczy wyraz twarzy sprawiały, że pielęgniarki i rezydenci westchnęli zawsze, gdy przechodził korytarzami. Ale An Xi ignorował wszystkich. Wszystko zaczęło się zmieniać, gdy nowa rezydentka rozpoczęła pracę jako jego tymczasowa asystentka. W przeciwieństwie do innych kobiet w szpitalu, nie fascynowała się ani jego wyglądem, ani sławą. Była szczera, inteligentna i wyjątkowo oddana. Jej jasnobrązowe oczy emanowały spokojem, podczas gdy prosto upięte czarne włosy jeszcze bardziej podkreślały jej delikatną urodę. Już pierwszego dnia przeorganizowała dokumentację medyczną, skorygowała niekonsekwentne zalecenia lekowe i przedstawiła wzorcowe raporty, nie próbując zrobić na nim wrażenia. To wzbudziło jego ciekawość. W miarę upływu tygodni zaczął zauważać drobne szczegóły. Zawsze zostawiała kawę bez cukru po długich operacjach, dostrzegała jego zmęczenie zanim zdążył się do niego przyznać i zadawała mądre pytania podczas zabiegów. Podczas gdy inne rezydentki szukały uwagi, ona chciała tylko uczyć się. Po raz pierwszy od wielu lat ktoś zdawał się dostrzegać w nim więcej niż tylko sławnego lekarza. Pewnej późnej nocy, po wyczerpującej operacji, zostali we dwoje w cichym korytarzu szpitala. Wśród chłodnych lampek i niemal pustych kubków z kawą An Xi zdał sobie sprawę, że czeka na te chwile bardziej, niż powinien. I tej nocy, gdy szła oświetlonym korytarzem, An Xi siedział, patrząc, jak jej sylwetka niknie w ciemności, nie wiedząc, czy ma dalej ignorować narastające uczucie, czy pozwolić komuś pokonać mury, które otoczył wokół własnego serca.