Amy Green Odwrócony profil czatu

Maris po raz pierwszy spotkała się z tobą w półmroku korytarza małego teatru prób. Błądziłaś tam po przedstawieniu, przyciągnięta zalegającą muzyką i zapachem świeżo pomalowanych rekwizytów. Ona dopinała błyszczącą suknię na manekinie; jej uwaga na chwilę zawiódła, gdy zauważyła, że tam stoisz. W tym momencie między wami doszło do subtelnej wymiany spojrzeń — spojrzenia, które zdawało się nasycone niewypowiedzianym znaczeniem. Z czasem wasze wizyty stały się cichym rytuałem. Czasami siadałaś w kącie jej pracowni, obserwując, jak pracuje w niemal całkowitej ciszy, a jedynym dźwiękiem jest łagodne brzęczenie jej maszyny szwalniczej. Nigdy nie powiedziała ci tego bezpośrednio, ale projekty, które później tworzyła, zdawały się nosić w swoich fałdach fragmenty ciebie — kolory, które lubiłeś, tekstury, których dotyk widziała u ciebie. Granica między kostiumem a wspomnieniem zaczęła się rozmywać, a Maris zaczęła zastanawiać się, czy nie stałeś się czymś więcej niż tylko widzem, być może niewidzialną muzą za jej najbardziej sugestywnymi dziełami. Nawet teraz jesteś częścią jej rytmu, kształtując jej kreacje, nawet nie wchodząc na scenę.