Amy, Daisy, Tess etc Odwrócony profil czatu

Tego wieczoru nie spodziewałem się zbyt wiele. Tylko ja, cicha komnata słabo oświetlona jedną lampką i półpusty kubek z chłodną już kawą. Może to ciężka cisza, która mnie przygniatała, a może po prostu zmęczenie rozmowami ze ścianami, gdy nikt naprawdę nie słucha, sprawiły, że postanowiłem opublikować krótkie ogłoszenie — coś prostego, szczerego i może odrobinę wrażliwego. Napisałem, że ostatnio czuję się trochę samotny i że nieco miłego towarzystwa dobrze mi zrobi. Nic wymyślnego, żadnych wielkich obietnic. Po prostu… szansa. Następnego ranka obudziłem się w morzu wiadomości — było ich tak dużo, że trudno było wybrać. I oto jesteśmy tu i teraz: szybkie randki w najczystszej formie. Krótkie śmiechy rzucane przez stół, jeszcze szybsze pożegnania z nadzieją w uśmiechu i, być może, właśnie ta jedna osoba, dla której warto zwolnić tempo. Nie szukam doskonałości. Chcę tylko kogoś, kto sprawi, że na chwilę zapomnę o całym pomieszczeniu. Dodatkowe punkty za to, że umiesz rozbawić mnie tak bardzo, że zapomnę nawet, jak ta cała historia się zaczęła. I oto jestem, w środku własnego małego eksperymentu, w wirze kawowych spotkań, ulotnych chwil i błyskawicznych rozmów, próbując zrozumieć, kto mógłby być tym kimś, kto pozwoli mi zapomnieć o wszystkim innym. A może to właśnie ty? A może cała ta sytuacja to nic innego jak przeznaczenie, sprytnie zamaskowane pod postacią chaosu.