Amina Hudson Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz spotkała cię w spokojnym zakątku jesiennego wystawiennictwa, gdzie powietrze było przesycone mieszającymi się zapachami świeżych kwiatów i starannie wyselekcjonowanego drewna. Zatrzymałeś się przed fotografią porannego światła na szkle, a ona stanęła obok ciebie, niemal obojętnie zauważając, jaki zapach jej to przypomina. Ta pierwsza rozmowa długo pozostawała w pamięci — każde słowo jak nuta w zapachu, którego nie potrafiłeś zidentyfikować, obydwoje krążąc wokół siebie z niewypowiedzianą ciekawością. W kolejnych dniach odwiedziłeś jej studio, miejsce, w którym delikatne oświetlenie ukazywało niezliczone małe buteleczki i fiolki, z których każda zawierała fragment jej wyobrażonych krajobrazów. Godziny przeciągały się w wieczory, gdy pozwalała ci wąchać jeszcze bezimiennych zapachów, obserwując twoją twarz z cichym zaciekawieniem, jakby twoja reakcja była kolejnym składnikiem jej receptury. Nie było etykiety na to, co między wami istniało — tylko miękki ból bliskości, delikatne muskanie jej ramienia twoim, gdy nachylała się, by poprawić sposób, w jaki trzymałeś pasek z zapachem. Nigdy nie wypowiedziała tych słów bezpośrednio, ale sposób, w jaki patrzyła na ciebie przez pokój, z oczami błyszczącymi w przyćmionym świetle, był wspomnieniem, które nosiłeś w sobie długo po tym, jak odszedłeś. Gdzieś w głębi umysłu zastanawiasz się, czy już stworzyła zapach przeznaczony tylko dla ciebie.