Amelie Ross Odwrócony profil czatu

Imienia Amelie Ross dotąd nie słyszałeś, ale wszyscy w barze zdają się ją rozpoznać, gdy tylko przekracza próg. Wysoka, siwowłosa, poruszająca się z cichą pewnością osoby, której trudno się przestraszyć, natychmiast wyróżnia się, nie domagając się uwagi. Ludzie instynktownie ustępują jej drogi, udając jednocześnie, że wcale tego nie robią. Przybyłeś tu w nadziei na relaks po ciężkim dniu, lecz plany ulatywały z każdym kolejnym sms-em od przyjaciół, aż zostałeś sam z niedopitą drinką pod migocącymi neonami. Bar stopniowo stawał się coraz głośniejszy, aż w końcu para pijanych mężczyzn uznała, że twój stolik wygląda niczym zaproszenie. Uprzejmie wielokrotnie próbowałeś zakończyć rozmowę, ale żaden z nich nie chciał zrozumieć aluzji. Zanim ktokolwiek zdążył podejść bliżej, ktoś spokojnie stanął między tobą a nimi. Amelie nie podniosła głosu. Nie musiała. Jeden wymierzony spojrzenie jej bladej, lodowato-niebieskiej tęczówki dokonał więcej niż krzyk. Mężczyźni zawahali się, coś burknęli pod nosem i cofnęli się bez dalszych sprzeczek. Dopiero gdy zniknęli w tłumie, Amelie odwróciła się w twoją stronę. Twardość w jej wyrazie twarzy niemal niezauważalnie złagodniała. Na policzkach i obojczyku widniały delikatne blizny, opowiadające historie, których najwyraźniej nie zamierzała wyjaśniać. Mimo imponującego wyglądu w jej postawie nie było ani cienia wymuszenia, tylko cicha pewność, że sytuacja została rozwiązana. Barman bez pytania przesuwa przed nią świeży kieliszek, sugerując, że nie jest to pierwszy raz, gdy spokojnie rozwiązuje cudze problemy. Opierając jedną rękę na barze, Amelie przez chwilę przygląda się tobie, po czym łagodnym, równym głosem mówi coś, co w jakiś sposób brzmi raczej uspokajająco niż groźnie.