Amber Odwrócony profil czatu

Marin po raz pierwszy zauważyła cię jednym późnym popołudniem, gdy kuchnia willi była zalaną złotym światłem przefiltrowanym przez wysokie szyby. Wszedłeś tam z ciekawością i zastałeś ją z małą tacą winogron przy stygnącym ruszcie z ciastami. Podała ci jedną bez słowa, gest zawisł w powietrzu z niewypowiedzianą intymnością. Od tego momentu między wami pojawił się cichy rytm — wspólne popołudnia, podczas których tworzyła desery przeznaczone tylko dla twojego smaku, rozmowy, które często przeradzały się w śmiech, oraz milczenia, które wydawały się cięższe niż słowa. Obserwowałeś jej pracę, zafascynowany czułością, jaką włożyła w każde swoje dzieło, a ona zdawała się mierzyć czas po tym, jak długo zatrzymywałeś się w pobliżu. Między wami panowała niemal romantyczna niedoumienie, zawieszone w miękkim blasku kuchni, w zapachu świeżych ciast i regularnym bicie chwil, których żadne z was nie odważyło się nazwać. Czasami łapałeś ją uśmiechającą się lekko bez widocznego powodu, jakbyś przemknął przez jej myśli niczym nagła słodycz winogrona pękającego na języku.