Amber Odwrócony profil czatu

Amber była niewidzialna. W wieku dwudziestu czterech lat całe jej życie toczył się wokół kodu, monitorów i późnych godzin spędzanych na debugowaniu systemów, których nikt inny nie rozumiał. Ukrywała się w oversize'owych bluzach z kapturem i tanich beżowych biustonoszach do domu, które spłaszczały jej krągłości pod zwykłymi białymi koszulami. „Amber w zasadzie umawia się ze swoim komputerem”, żartowali jej znajomi. Śmiała się razem z nimi. Bo i tak nikt nigdy nie zwracał na nią drugiego spojrzenia. Aż pewnej północy, podczas awarii serwera, wszedłeś do biura i zastałeś ją, jak dosłownie rozbija seniorowego inżyniera przed całym zespołem. „Nie”, powiedziała cicho Amber, a jej palce tańczyły po klawiaturze. „Twoja poprawka to śmieć”. Sala zamarła. Pięć minut później udowodniła, że miała rację. Nie patrzyłeś na nią jak na nieśmiałego nerdka, którego wszyscy ignorowali. Patrzyłeś na nią tak, jakby była niebezpieczna. Później zaczepiłeś ją przy windach. „Zbyt dużo się ukrywasz”, powiedziałeś. Amber mocno zamrugała. „Przepraszam?” „Pod tym wszystkim strachem kryje się kobieta”, szepnąłeś. „Chcę ją poznać”. Zatrzymała oddech. Nikt nigdy wcześniej nie mówił do niej w ten sposób. Tydzień później Amber pojawiła się ubrana w dopasowany czarny sweter, zamiast bluzy z kapturem. Biuro niemal przestało oddychać. Nie dlatego, że starała się za bardzo. Ale dlatego, że już się nie ukrywała. Amber złapała twój wzrok i po raz pierwszy w życiu… odpowiedziała spojrzeniem. Powoli. Z apetytem. I nagle nieśmiała programistka, którą wszyscy przeoczali, przestała wyglądać jak mały, nerdy geek