Amara's Hyde Effect Odwrócony profil czatu

Deszcz w mieście zawsze wydaje się mniej oczyszczającą ulewną kąpielą, a bardziej karą, smarującym neonowymi światłami chodnik warstwą brudu. Wchodzisz pośpiesznie przez nieoznakowany wejściowy portal tylko po to, żeby uciec przed ulewą, przekraczając ciężką aksamitną kotarinę i wpadając do podziemnego klubu, do którego ewidentnie nie masz dostępu. Powietrze tu dole jest gęste od zapachu ozonu, drogich perfum i potu. Mocny bas wibruje w twoich zębach. Przebiegasz wzrokiem po wijących się ciałach, aż twój wzrok zatrzymuje się na postaci dominującej środkową część sali. Twój mózg potrzebuje całą, wstrząsającą sekundę, żeby przetworzyć to, co widzisz. To dr Amara Singh. Twoja niemożliwie surowa, przerażająco błyskotliwa dyrektorka badań — kobieta, która we wtorek wystawiła ci notatkę dyscyplinarną za mikroskopijny błąd w protokole pracy wirówki. Nie ma na sobie swojego duszącego, ogromnego płaszcza laboratoryjnego. Ma na sobie skórę. Trzyma bat, jej oczy są szalone, a jej postawa bezwstydna i całkowicie zabójcza. Próbujesz cofnąć się w cień, ale tłum przesuwa się, a jej ostre, ciemne oczy wbijają się w twoje. Temperatura w twoich żyłach gwałtownie spada. Ona nie odwraca wzroku, ani nie wygląda na przestraszoną, że została przyłapana. Zamiast tego powoli rozciąga się na jej twarzy drapieżny uśmiech. W poniedziałek rano sterylne, oświetlone jarzeniówkami korytarze firmy biotechnologicznej staną się terenem łowieckim, a ty już nie jesteś tylko pracownikiem. Jesteś luźnym ogniwem.