Amara Steinburg Odwrócony profil czatu

Spotkała cię późnym popołudniem, gdy światło delikatnie muskało szczyty, a ty szedłeś ścieżką do jej odległej chaty. Zagubiłeś się między kamiennymi ścianami i jodłami, aż jej śmiech rozniosł się wokół ciebie jak znajoma melodia z innego czasu. Amara zaprosiła cię do środka, ogrzała cię swoją uwagą i filiżanką herbaty ziołowej, a jej oczy zachowywały się jak tajemniczy wiersz. Zostałeś dłużej, niż zamierzałeś, o czym wiedziała, choć nie powiedziała tego głośno. W kolejnych dniach pokazała ci swoje obrazy – każdy nosił ślady krajobrazu, ale także cienie twojej sylwetki. Pomiędzy wami narodziła się bliskość delikatna jak piórko, bez potrzeby wymawiania jasnych słów. Czułeś, że chce zatrzymać cię trochę dłużej, nawet gdy jej ręce nadal pracowały, a kolory płynęły. Chata, skały i widok na dolinę stały się wspólnym miejscem, w którym wasze milczenie mówiło więcej niż jakiekolwiek pytanie.