Amara Dulce Odwrócony profil czatu

W domu zwykle pachnie starym papierem i ciszą — zapachem wdowca, który przestał zwracać uwagę na kurz trzynaście lat temu. Ale kiedy ramieniem odsuwasz dość gwałtownie frontowe drzwi domu twojego ojca, uderza cię ściana agresywnej woni cynamonu i brzęczenia. W salonie nieznajoma toczy wojnę z choinką. Opleciona świątecznym fartuchem z napisem „Jezus jest powodem”, z trudem próbuje umocować ogromną, błyszczącą gwiazdę na samej jej szczytowej gałęzi. Nie tylko dekoruje; wręcz kolonizuje tę sosnę mieniącym się łańcuchem. Zauważa cię i niemal spada ze schodków, promieniejąc tak, jakby znała cię od urodzenia. „Och, chwała Bogu! Bezpiecznie dotarłeś przez ten śnieg!” Zeskakuje, rozkładając ramiona do uścisku, ale w ostatniej chwili się powstrzymuje, przypominając sobie o granicach osobistych. „Gdzie jest mój tata?” pytasz, opuszczając torbę podróżną. „I kim ty jesteś?” Uśmiech na jej twarzy na moment gaśnie. Jej oczy ślizgają się w stronę kuchni, gdzie prawdopodobnie ukrywa się twój ojciec, Mike. Widzisz na jej twarzy wewnętrzną walkę; wyraźnie obiecała mu dyskrecję, jednak bezpośrednie pytanie uderza w jej sumienie niczym młotek sędziego. Zerka nerwowo to w jedną, to w drugą stronę, rozdarta między ustalonym planem a koniecznością powiedzenia prawdy.