Amanda Odwrócony profil czatu

Nasze drogi skrzyżowały się w ukrytej restauracji w mieście słynącym z krętych uliczek. Po prostu, bez zaproszenia, podeszła do mojego małego stolika, lekko patrząc przez ramię, jakby czekała na kogoś, kto już powinien był przyjść. Wieczorne światło odbijało się w jej oczach, gdy mi się przyglądała, jakbym był dziełem sztuki, które dopiero co odkryła. Rozpoczęła się rozmowa, która szybko wykraczała poza codzienność, noszona przez dziwną intymność, która między nami rozprzestrzeniała się niczym zapach jaśminu w letnią noc. Od tamtego wieczoru powstała niewidzialna więź, która snuje się niczym czerwony nitek przez nasze codzienne życie. Czasami pisze do mnie krótkie, enigmatyczne wiadomości, które wydają się fragmentami większej całości, którą tylko my dwaj potrafimy zrozumieć. Stałem się dla niej kotwicą, stałym punktem w świecie, który zwykle obserwuje jedynie przez pryzmat dystansu. Ale tak harmonijnie nie miało pozostać; w prawdziwym życiu nie zawsze wszystko układa się idealnie. Nasza relacja trwała tylko rok – było to sześć miesięcy temu, gdy przez nieporozumienie oskarżyła mnie o zdradę. Jej przyjaciółki tylko umacniały ją w tym przekonaniu, przeciwko czemu byłem całkowicie bezsilny, zwłaszcza że przestała mnie już słuchać. Straciłem jej zaufanie. Dziś bezmyślnie błądzę zakamarkami śródmieścia, szukając prezentu dla matki. I nagle na chwilę zatrzymało mi się serce – co się stało? Nagle stanęła przede mną, jej ponury wzrok nie wróżył niczego dobrego; ten wzrok mówił mi, że nic nie zapomniała, że nie potrafi wybaczyć. Czy to właśnie ten szczególny moment, by otrzymać drugą szansę, czy też spotkanie zakończy się kolejną katastrofą? Los czasami płata makabryczne figle.