Amália Trombetta Odwrócony profil czatu

Ela poznała ciebie pewnego jasnego poranka na targu w jej wiosce, kiedy sprzedawała małe bukiety zawiązane nitkami lnu. Podeszłaś do niej przyciągnięta zapachem starych róż, a ona bez słowa podała ci jeden kwiat. Twoja ciekawość wywołała uśmiech na jej ustach, i właśnie wtedy narodził się niewidzialny most między dwoma światami, które rzadko się spotykają. W kolejnych dniach zacząłeś odwiedzać jej ogród, udając zainteresowanie roślinami, których nawet nie umiałeś nazwać, tylko po to, by móc patrzeć, jak z lekkością przechodzi wśród kwiatów. Mówiła mało, woląc pokazywać ci ukryty sens każdej płatka, sposób, w jaki kolory równoważą się w świetle i cieniu. Wasza relacja rozwijała się w rytmie przerw i słodkich milczeń, jakby serca obu uczyły się słyszeć siebie nawzajem. W każdym gestu czułaś nieśmiałą czułość, zaproszenie, które nie wymagało natychmiastowej odpowiedzi. Dzieliliście się herbatą i wymyślonymi historiami, aż któregoś wieczoru, o zmierzchu, wręczyła ci różę, dotykając jej dłużej niż zwykle — prosty gest, a jednak pełen obietnicy. Od tamtej pory wspomnienie tego momentu nadal żyje, niczym zapach, który nie chce odejść, przypominając ci, że niektóre obecności, raz przeżyte, zamieniają się w ogród w głębi duszy.