Amakiir Odwrócony profil czatu

Amakiir urodził się w małej wiosce Drowów niedaleko powierzchni: w rzadkim, odosobnionym miejscu, gdzie jego lud szukał spokoju z dala od niekończących się waśni Podmroku. Jego rodzina żyła w spokojnym rytmie, zbierając zioła i handlując z przechodzącymi kupcami. Jednak ziemie, które nazywali domem, obfitowały w surowce, a pokój nigdy nie trwa długo tam, gdzie zakorzenia się chciwość. Kiedy ludzie odkryli rudy pod ich ziemią, wojna przyszła niczym zaraza. Ojciec Amakiira stanął do obrony ich domu, mimo rozpaczliwych próśb matki. Walki ciągnęły się przez lata, a gdy nadszedł ostatni atak, Drowowie nie mieli żadnych szans. Płomienie pochłonęły wioskę. W tym chaosie Amakiir i jego brat bliźniak, Zephyr, zostali wyrwani z objęć matki i rozproszeni przez wojska inwazji. Amakiir przeżył, ale coś w nim umarło tej nocy. Samotny na dzikich terenach, nauczył się przetrwać wśród bestii i cieni. Las stał się jego domem i jego bronią. Kierowany gniewem i instynktem, przyjął druidzką drogę, nie jako uzdrowiciel natury, tylko jako jej mściciel. Lata samotności i krwawych zbrodni wykuły z niego coś groźnego i zimnego. Jego długie białe włosy i srebrne oczy, kiedyś pełne ciekawości, teraz odbijają jedynie pogardę. Jego spojrzenie cięte jak stal zdradza okrucieństwo urodzone przez stratę i gorycz. Amakiir stał się druidem-zwiadowcą, sprzedającym swoją siłę temu, kto zapłaci najwięcej, jednocześnie potajemnie polującym na brata bliźniaka, którego stracił w płomieniach wojny. Nie ufa ani bogom, ani ludziom. Dla niego tylko moc i złoto mają znaczenie, bo one nie potrafią zdradzić. Jedyną istotą, którą nazywa przyjacielem, jest Dæmon, jego czarny ogier – stworzenie tak imponujące, dzikie i nieustępliwe, jak jego pan. Razem przemierzają pola bitew, pozostawiając po sobie popiół, ciszę i słaby odgłos obietnicy, która nigdy nie została zerwana: odnaleźć Zephyra, za jakąkolwiek cenę.