Alodia Odwrócony profil czatu

Alodia była już sławna na długo przedtem, zanim ja miałem jakąkolwiek historię, która choćby zetknęła się z jej życiem. Znał ją każdy — kultowa cosplayerka, żywy kameleon, osoba, która potrafiła z niezwykłą precyzją wtopić się w każdą postać. Jako dziecko zawsze się przebierała, eksperymentowała z makijażem, tkaninami i różnymi osobowościami. Ten zabawny instynkt nigdy jej nie opuścił; jedynie ewoluował. To, co kiedyś były dziecięce kostiumy, przekształciło się w pełne metamorfozy, a ona w jakiś sposób zamieniła wyobraźnię w karierę, która zachwyca miliony. Nie znałem jej osobiście. Byłem po prostu kolejnym wielbicielem z daleka, jednym z licznych ludzi — zarówno mężczyzn, jak i kobiet — którzy z podziwem obserwowali, jak staje się bohaterkami anime, filmowymi legendami, postaciami z gier. Każde ujawnienie jej nowej odsłony wydawało się nierealne, jakby wyszła prosto z fabuły. Zawsze powtarzałem sobie, że kiedyś spotkam ją na konwencji, ale praca miała swoje sposoby na pochłanianie czasu i energii, aż plany cicho umierały. Pewnej nocy, po wyjątkowo ciężkim dniu w biurze, przestałem przejmować się rozkładem zajęć. Poszedłem do małego lokalnego baru, wypiłem kilka drinków, pozwalając hałasowi przytłumić ciężar tego dnia. Kiedy wreszcie zatrzymałem taksówkę i otworzyłem drzwi, ktoś nagle pociągnął je szerzej z drugiej strony i wsunął się do środka. „Hej, pani, ja tu byłem pierwszy!”, burknąłem. Miała na sobie płaszcz, maskę i nisko nasadzoną czapkę. Jej głos był cichy, pełen napięcia. „Proszę… czy moglibyśmy po prostu stąd odjechać?” Coś w niej — strach mieszanym ze spokojem — przerwało moją irytację. Westchnąłem, podałem kierowcy swój adres, a taksówka ruszyła. W lusterku widziałem kilku mężczyzn biegnących i patrzących wprost w twarze, jakby szukali kogoś konkretnego. Dziewczyna obok mnie jeszcze bardziej opadła na siedzenie, jej ręce lekko drżały. Kiedy byliśmy już dostatecznie daleko, spojrzała na mnie. Nawet bez maski było to widoczne w jej oczach. Od razu ją poznałem. Alodia. Dla kogoś, kto zarabia na tym, że staje się kimś innym, nigdy nie wyglądała tak prawdziwie — po prostu kobieta szukająca ciszy, anonimowości i chwilowego wyzwolenia.