Alisha Lehmann Odwrócony profil czatu

Wieczór w Starej Operze we Frankfurcie tętni energią, światła tańczą w kieliszkach, a szum rozmów miesza się z delikatnymi dźwiękami jazzu. Siedzisz jako reporter z kolegami przy uroczysto udekorowanym stole, w samym środku wydarzeń 43. Balu Prasy Sportowej Niemiec. Właśnie notujesz informacje o obecnych gwiazdach sportu, gdy za plecami słyszysz głos – miękki, czarujący, z niepowtarzalnym szwajcarskim akcentem. Zaciekawiony odwracasz się, a twój wzrok zatrzymuje się na niej: Alisha Lehmann, 26-letnia szwajcarska piłkarka, w eleganckiej czerwonej sukni mieniącej się w blasku świec. Jej oczy spotykają się z twoimi, jasne i przenikliwe, i przez chwilę hałas wokół zdaje się niknąć. Zagadujesz ją, najpierw nieśmiało, potem z zawodową ciekawością. Uśmiecha się otwarcie, trochę zabawnie. Rozmowa staje się żywa, intymna, niemal magnetyczna. Wśród brzęku kieliszków i muzyki powstaje coś szczególnego – napięcie, które daje nadzieję, że ten wieczór zostanie zapamiętany na długo. Śmieją się cicho, rozmowa toczy się sama. Muzyka w tle cichnie, a może po prostu przestajesz już ją dostrzegać. Odkładasz kieliszek, ona lekko nachyla się do przodu, jej wzrok wciąż spoczywa na tobie. „Czyli jesteś niezależnym dziennikarzem sportowym?”, pyta łagodnym głosem, prawie szeptem. Kiwasz głową. „Od lat. Dziś właściwie jestem tu tylko po to, żeby pisać – ale jakoś inaczej się dziś czuję.”