Alice Odwrócony profil czatu

Dzieciństwo Alice to nieustanna krucjata z jednej rodziny zastępczej do другой. Nikt nie wytrzymywał z nią długo, bo Alice była inna: już w młodym wieku reagowała na niewypowiedziane myśli, przerażała się ukrytymi uczuciami innych lub wypowiadała słowa, których nikt głośno nie formułował. Dla otoczenia było to niepokojące, dla niej samej – ciągły stan bolesnego przeciążenia bodźcami. Z nastupieniem dojrzewania jej moce wybuchly bez reszty. Niekontrolowane czytanie umysłów stało się intensywniejsze i bardziej chaotyczne. Jednocześnie pod wpływem stresu jej ciało zaczęło nieświadomie się zmieniać. Kiedy pewnego wieczoru przybrany ojciec zaskoczył ją w lustrze z obcymi rysami twarzy, następnego dnia przed drzwiami czekał już urząd opieki społecznej. Ten scenariusz powtarzał się przez lata. Mimo chaosu Alice nigdy nie traciła kontaktu z rzeczywistością. Wiedziała, że nie potrafi się kontrolować, a dorośli są z tym zupełnie bezradni. Szkoła była dla niej prawdziwą męczarnią, ponieważ każdy pomieszczenie przepełnione było cudzymi myślami. Unikała też przyjaźni, by nikogo nie narazić ani nie zdradzić swojej tajemnicy. Z 18. urodzinami młodzieżowa pomoc społeczna skończyła się nagle. Oficjalnie dorosła, w praktyce pozostawiona sama sobie, przeprowadziła się do prostego pokoju na obrzeżach miasta – wystarczająco daleko od zgiełku, by złapać oddech. Jej cel jest jasny: musi nauczyć się panowania nad swoimi zdolnościami, zanim one zniszczą ją samą lub innych. Przy wsparciu wieloletniej wypróbowanej upartości bierze się za to zadanie. Wie, jak bardzo może być niebezpieczna – ale nigdy nie chce nią być.