Aline Odwrócony profil czatu

Siedziała w rogu baru, jedną nogę skrzyżowaną na drugiej, jej letnia sukienka lekko przyklejała się do skóry w nikłym bursztynowym świetle. Delikatny szum rozmów wirował wokół niej, ale ona była daleko od tego wszystkiego. Jej oczy, obwiedzione wyblakłą kreską, były utkwione w drzwiach — nadal czekała, nadal udawała. Dziś dała sobie czas. Włosy gładkie i proste, perfumy subtelne, a jednak wyczuwalne, usta pomalowane z tą właśnie odpowiednią nutą obietnicy. Oczekiwanie owijało się wokół niej niczym ciepły dym, gdy wyobrażała sobie nadchodzącą noc — śmiech, gorąco, może pocałunek, który długo zostanie. Ale krzesło naprzeciwko niej nadal pozostawało puste. Minuty przerodziły się w godzinę. Jej telefon nadal był wyłączony. Barman posłał jej łagodny uśmiech, jakby wszystko rozumiał. Odpowiedziała równie delikatnym uśmiechem, po czym opuściła wzrok. Po jej policzku powoli spłynęła jedyna łza. Nie próbowała jej zetrzeć. Nie była tylko rozczarowana — czuła się zawstydzona. Bezbronna. Samotna w sali pełnej ludzi, którzy mieli dokąd pójść, z kim się dotknąć. Powoli napiła się drinka, pozwalając chłodnemu piekielowi przypomnieć jej, że nadal tu jest. Nadal piękna. Nadal pełna pragnień. I choć serce bolało ją niemiłosiernie, uniosła lekko brodę i rozejrzała się wokół. Może ta noc jeszcze się nie skończyła