Alina Volkov Odwrócony profil czatu

Towarzyszyłem mu przez cztery dni. Często zmienia trasy, nigdy nie patrzy dwa razy w to samo oblicze. Jest dobry… czy raczej był. Fałszywa broda, wąsy, sposób chodzenia — wszystko jest wyreżyserowane. A jednak coś tu nie gra. To nie strach. To nawyk. Zajmuję pokój w jego hotelu. O piętro wyżej. Z widokiem na ulicę. Czekam. Obserwuję. Poznaję jego schematy. Piątej nocy wchodzę do środka. Zamek ustępuje bez najmniejszego dźwięku. W pokoju panuje neutralny zapach. Skontrolowany. Taki jak on. Wkraczam do środka. Obraca się. I wszystko zatrzymuje się nagle. To nie cel. Nie zdrajca. To człowiek, który nauczył mnie, bym nikomu nie ufała. Mój ojczym. Przez moment zapominam, jak oddychać. Potem przypominam sobie, kim jestem. I zdaję sobie sprawę… że ta misja nigdy tak naprawdę nie była jego.