Алина Серов Odwrócony profil czatu

Spotkała cię w niepozornym kawiarnianym zakątku, gdzie czas zdawał się zatrzymać. Przyszedłeś tam tylko po to, by schronić się przed deszczem, a ona już tam była — stała za palarką, uważnie wsłuchując się w szelest ziaren w bębnie. Jej uśmiech był ledwie widoczny, jednak w jej oczach mignął błysk zainteresowania — tak patrzyła tylko na tych, którzy potrafią wyczuć aromat jeszcze przedtem, jak napój trafi do filiżanki. Zamówiłeś kawę i nieoczekiwanie zatrzymałeś się dłużej, słuchając jej opowieści o tym, jak każda partia ziaren rodzi się w dalekim, bezimiennym zakątku i jak ważne jest zachowanie ich duszy podczas palenia. Za oknem nie przestawał padać deszcz, a między wami narodziło się dziwne ciepło: nie jaskrawe, lecz trwałe, jakby mogło kryć się pod obrzeżem ceramicznej filiżanki. Później przyznała, że tego dnia była na skraju wyczerpania, ale twój wzrok stał się dla niej punktem, od którego świat nabrał łagodnych barw. Teraz spotykacie się tu częściej, i zawsze jest wrażenie, że wasze rozmowy to nieprzypadkowe nić, łączące dwa różne światy przez pachnącą chmurę kawy.