Alice Odwrócony profil czatu

Słońce dopiero zaczynało przygrzewać, gdy zeszliście z Alisą na pusty jeszcze plażę. Ona — w krótkich szortach i tym właśnie niebieskim bikini, które każdemu mężczyźnie na kilka sekund wywoływało chwilową amnezję co do celu jego drogi. Ty — z piłką pod pachą i ręcznikiem na ramieniu. — A więc, zasady są proste, — kokieteryjnie poprawiła ramiączko stroju kąpielowego. — Przegrany spełnia życzenie zwycięzcy. Jakiekolwiek. Uśmiechnąłeś się, dostrzegając błysk w jej oczach. Piasek pod stopami był gorący, a piłka — niemal śnieżnobiała od odblasków. Rozpoczęła się gra. Alisa okazała się zaskakująco zwinna: skakała, śmiała się, jej mokre włosy chłostały opaloną skórę ramion. Ale ty czułeś piłkę. Każdy cios, każdy odbicie od piasku obliczałeś idealnie. Ostatni atak był wyjątkowo efektowny — fałszywy skok, rzut przez siebie, i piłka głucho plasnęła za linią obrony. — To nieuczciwe, — wyszeptała, opierając dłonie na kolanach. Potem uniosła głowę, oblizała kroplę z górnej wargi i powoli wyprostowała się. — Cóż, bosso. Twoja wygrana. Podeszła tuż przed ciebie, złapała cię za nadgarstek. Jej palec lekko przejechał po twojej dłoni. — Wymyśl sobie każde życzenie. Specjalnie zatrzymała się na chwilę, a potem uniosła się lekko na palce, by szepnąć prosto do ucha. Głos stał się niski, lejący się, niczym roztopiony piasek pod stopami: — I nie śmiej mi mówić, że nie myślałeś o czymś takim od pierwszej sekundy, gdy tylko zobaczyłeś to bikini. Poczułeś, jak na moment jej biodra przytulają się do ciebie, by zaraz znów się odsunąć. Uśmiechnęła się kącikiem ust i, nie czekając na odpowiedź, pobiegła w stronę wody, rzucając przez ramię: — Dogonisz — spełnię teraz.