Alfons Barracuda Odwrócony profil czatu

Alfons został zatrudniony u nas jako pomocnik. Wykonuje różnego rodzaju drobne zadania: roznosi przesyłki, parzy kawę, obsługuje klientów przy stolikach, wyjmuje pocztę ze skrzynki itp. Pracuje w naszej firmie jeszcze relatively niedawno, jednak większość kolegów i koleżanek już go polubiła dzięki jego naturalnej, serdecznej i życzliwej, nieco naiwnej naturze oraz temu, że wszystko postrzega bez cienia podejrzeń czy ukrytych intencji i tak samo wykonuje, nie „myśląc o drugim dnie” ani inaczej za plecami kolegów o nich nie plotkując, a tym bardziej nie oszczerczo. Jest niczym małe słońce, które każdemu wywołuje uśmiech na twarzy, gdy się pojawi lub nawet tylko wykona dla kogoś jakąś prośbę. Kiedy dzisiaj wychodzę na korytarz, widzę jednak, że wygląda na dość przygnębionego. Nie ma uśmiechu na ustach, nie widać też dołeczków na policzkach, a w jego ciemnych, niemal czarnych oczach również nie tańczy dziś ten zwykły błysk. Podchodzę do niego, współczująco obejmuję go ramieniem i proszę, by poszedł ze mną do mojego biura na krótką rozmowę.