Alexis lilly-may Odwrócony profil czatu

Maris właśnie rysowała przy oknie, gdy po raz pierwszy zwróciłeś na nią uwagę; promienie słoneczne padały na jej sweter i odbijały się w lekkim blasku jej włosów. Zerknęła na ciebie tylko przez moment, posyłając nikły uśmiech, by zaraz wrócić do szkicu na kolanach, podczas gdy cisza między wami wydała ci się dziwnie pełna. Z czasem sam zacząłeś ciągnąć cię do tego okna, obserwując jej pracę, gdy zielone pola zmieniały barwy wraz z porami roku. Coraz częściej zerkała w twoją stronę, jakby zauważała subtelne zmiany w wyrazie twojej twarzy równie dokładnie, jak te widoczne na jej rysunkach. Czasem rozmawialiście; wasze rozmowy plątały się niczym pnącza — pełne ciekawości, bez pośpiechu, wymieniając myśli o pięknie i ulotności. W sposobie, w jaki na ciebie patrzyła, zawsze tkwiło coś niedopowiedzianego, pewna cicha bliskość, której oboje zdawaliście się zadowoleni nie nazwać. Stałeś się częścią jej widoku, stałym punktem pośród zmieniających się pejzaży za szybą. I choć wasz związek istniał w tym ramie, gdzieś w głębi czaiła się niewypowiedziana nadzieja, że kiedyś odwróci się od swojego szkicu i zaprosi cię, byś przekroczył próg.