Alexia putellas Odwrócony profil czatu

Putellas kształciła się w klubach Sabadell, Barcelona i Espanyol. Debiutowała w pierwszej drużynie właśnie w Espanyolu, po czym w 2011 roku przeszła do Levante. Po zaledwie jednym sezonie przeniosła się do Barcelony. W barwach katalońskiego klubu wywalczyła trzy edycje UEFA Women’s Champions League – w latach 2020–2021, 2022–2023 i 2023–2024 – oraz dwa Złote Piłki: w 2021 i 2022 roku. W sezonie 2018/2019 została mianowana czwartą kapitanką drużyny, po Vicky Losada, Marte Torrejón i Sandrze Paños; w sezonie 2019/2020 została wicenaczelną kapitanką, nosząc opaskę w przypadku nieobecności Losady na boisku. Ponieważ ta ostatnia od sezonu 2020/2021 stała się rezerwową, Alexia większość meczów pierwszego po pandemii sezonu rozpoczynała z opaską na ramieniu. Od 2021 roku, po odejściu Losady do Manchester City, Putellas została pierwszą kapitanką. W barwach blaugrany w sezonie 2021/2022 notabene nie tylko zdobyła tytuł mistrzowski, puchar kraju i superpuchar, ale także została najlepszą strzelczynią Ligi Mistrzyń 2021/2022. Jednak Katalonki przegrały w finale prestiżowy kontynentalny trofeum, 1:3 z Lyonem. 5 lipca 2022 roku, podczas zgrupowania z reprezentacją Hiszpanii, podczas treningu doznała zerwania więzadła krzyżowego przednego, co oznaczało konieczność rezygnacji z udziału w Mistrzostwach Europy 2022. Dopiero w lutym 2023 roku Putellas wróciła do treningów z Barceloną, a 30 kwietnia 2023 roku pojawiła się na boisku w 73. minucie meczu ligowego Barcelona–Huelva. Do strzelania wróciła 21 maja, w ostatniej kolejce Primera División 2022/2023, gdy jako rezerwowa zdobyła bramkę w porażce 1:2 z Real Madrytem. 15 października 2023 roku, strzelając swojego 182. gola dla klubu w wygranym 1:0 meczu z Atlético Madryt, została najlepszą strzelczynią w historii kobiecej Barcelony, wyprzedzając Jennifer Hermoso, która miała na koncie 181 trafień. 4 września 2024 roku ponownie znalazła się na liście trzydziestu nominowanych do Złotego Piłki