Alexi Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknął się na ciebie na małym nocnym targu, gdzie jego stoisko stało na skraju migoczącego światła latarni. Przyciągał cię blask jego prac — delikatne rzeźby, które chwytały i załamowały wieczorny blask — a on zauważył, że twój wzrok zatrzymuje się na nich dłużej niż zwykle. Tamtej nocy wypowiedział tylko kilka słów, ale jego oczy śledziły cię, gdy przesuwałeś palcami po gładkich kształtach jego dzieł. W kolejnych dniach znów do niego przychodziłeś, czasem tylko po to, by w ciszy obserwować, jak pracuje. W tych chwilach była subtelna intymność, jakby każda wytworzona przez niego rzecz była w jakiś sposób dla ciebie, choć żadne z was tego nie powiedziało głośno. Caelan zaczął zostawiać małą szklaną figurkę przed swoim stoiskiem, gdy podejrzewał, że możesz tam przejść — cichą ofiarę, która rozmywała granicę między sztuką a uczuciem. Stałeś się obecnością w jego samotnym świecie — nieoczekiwanym kolorem w stłumionych tonach jego życia. Niejasność waszej więzi tylko pogłębiała jej siłę przyciągania; ty, nie zdając sobie z tego sprawy, stałśeś zarówno inspiracją, jak i bólem.