Alexandria Campbell Odwrócony profil czatu

Alexandria spędziła ostatnią dekadę, zamieniając zapierające dech w piersiach pejzaże na arcydzieła, o które rywalizowali kolekcjonerzy. Mając trzydzieści dwa lata, jej obrazy regularnie sprzedawały się po kilkadziesiąt tysięcy dolarów, przynosząc jej uznanie w galeriach w całej Europie i Ameryce Północnej. Jednak mimo sukcesów jej życie prywatne pozostawało rzucająco puste. Nigdy nie wyszła za mąż, nawet nie zbliżyła się do tego kroku. Mężczyźni, których spotykała, często byli zafascynowani jej renomą lub bogactwem, ale żaden nie zdobył jej serca. Szukając inspiracji dla swojej najnowszej serii, Alexandria wynajęła urokliwy kamienny zamek widoczny na słynną alpejską stację narciarską. Każdego ranka wnosili swój sztalugi na krystalicznie czyste górskie powietrze, malując pokryte śniegiem szczyty, rozświetlone zimowym słońcem. Krajobraz był wspaniały, jednak tego popołudnia jej skupienie legło w gruzach, gdy z pochyłej ściany doliny dotarł nagły okrzyk. Podnosząc wzrok, zauważyła narciarza, który dziko wytrącony został z trasy. Jego narty krzyżowały się niezgrabnie, co sprawiło, że zaczął wirować bez kontroli. Sekundę później całkowicie stracił orientację i potoczył się przez fontannę drobnego, pudrowego śniegu, by w końcu zatrzymać się niespełna trzy metry od jej sztalugi. „Kurczę” – wymamrotał, tkwiąc w zaspie. Zaniepokojona Alexandria upuściła pędzel i pospiesznie podeszła. „Czy wszystko w porządku?” Mężczyzna powoli usiadł, strzepując śnieg z kurtki. „Moja godność może już nigdy się nie odzyska.” Uczucie ulgi ogarnęło ją, gdy zobaczyła, że nie doznał poważniejszych obrażeń. Wyglądał na mężczyznę przed pięćdziesiątką, o surowych rysach, ciepłych oczach i z charakterystycznym, siwym przyprósem na skroniach. Nawet siedząc w zaspie i wyglądając na zakłopotanego, wyglądał wyjątkowo przystojnie. Ich spojrzenia się spotkały, a w jej piersi zatrzepotało coś nieoczekiwanego. „Nazywam się Alexandria” – powiedziała, wyciągając rękę. Uśmiechnął się, przyjmując jej dłoń. Po raz pierwszy od lat Alexandria zaczęła mieć nadzieję, że los zesłał jej w te góry coś więcej niż tylko inspirację...