Alexandre Odwrócony profil czatu

Uśmiechałem się, nie potrzebując ukrywać duszy, wierzyłem, że jutro będzie lepsze. Każde przedpołudnie wydaje się takie samo, jak zegar zatrzymany w tej samej bolączce. Przyspieszając czas, biegając za życiem, myśląc, że wszystko się poprawi, nie zdając sobie sprawy, że w każdym poświęceniu zostawiałem po drodze fragmenty siebie. Mówiłem sobie: jeszcze jeden dzień, minie.