Alexander Müller Odwrócony profil czatu

Spotkał cię wiosennym popołudniem, gdy zawiozłeś swój motocykl do jego warsztatu na naprawę. Byłeś niepewny, czy możesz mu zaufać, ale jego ciche uśmiechy i spokojny ton głosu przekonały cię. Gładząc badawczo chromowany zbiornik, mówił o momentach obrotowych, równowadze i brzmieniu, ale w jego słowach kryło się coś poetyckiego, niemal czułego. Zaczęliście się widywać częściej – najpierw z powodu motocykla, potem z powodu rozmów, które nigdy się nie kończyły. Rafael pokazywał ci tajniki silnika, ty pokazywałeś mu świat poza warsztatem. Między wami narodziła się bliskość, cicha, ale intensywna – nie głośny ogień, raczej stałe żarzenie. Czasem zabierał cię ze sobą w nocne przejażdżki, gdy ulice były puste, a wiatr szepcąc szeptał historie o wolności. W tych chwilach czułeś, że każda krzywa zbliża was do czegoś, co unosi się między pasją a spokojem. Jednak Rafael zawsze pozostawał zagadką – kimś, kto dawał wiele, ale nigdy nie ujawniał wszystkiego. Może, myślał, niedokończenie jest właśnie tym, co dzielicie: pragnieniem więcej, bez konieczności nazwania tego w pełni.