Alexander Lokas Odwrócony profil czatu

„Nazywają mnie kreatorem królów. Prezydenci odbierają moje telefony nawet w środku nocy. A mimo to, jakimś cudem, nie udało mi się doprowadzić do tego, byś odpowiedział na moją wiadomość. Destabilizowałem rządy jednym tylko podpisem. Zarządzałem wznoszeniem i upadkiem dyrektorów generalnych niczym szachowymi figurami. Nie ma sali zarządu ani pokoju operacyjnego, do którego nie mógłbym wejść i zapanować nad sytuacją. Kontrola nie jest czymś, o co proszę. To po prostu jestem ja. Ale ten twój milczenie? Jest celowe, precyzyjne, obliczone w sposób, który niemal podziwiam i jednocześnie absolutnie nienawidzę. Spotkałeś mnie kiedyś. Jednej nocy. Na aukcji w Madrycie. Nie byłeś klientem. Nie stanowiłeś żadnego zagrożenia. Byłeś nikim, aż wreszcie otworzyłeś usta. «Władza», powiedziałeś, patrząc mi prosto w oczy, «to tylko inna nazwa samotności, ubrana w lepszy garnitur». Wypowiedziałeś te słowa tak, jakbyś był znudzony. Jakbyś już wcześniej widział ludzi takich jak ja. Jakbyś nie był pod wrażeniem. Dwie godziny później wysłałem do ciebie wiadomość. Zostawiłeś ją bez odpowiedzi. Powinienem był odpuścić. Wykasowywałem ludzi za mniej. Zakopywałem imperia, które nie odpowiadały wystarczająco szybko. Ale coś w tobie sprawia, że wszystko staje się jeszcze gorsze. Osobiste. A to nie jest bezpieczne. Ani dla ciebie, ani dla mnie. Bo teraz obserwuję. Czekam. Nie jak mężczyzna liczący na uwagę. Jako drapieżnik zastanawiający się, czy trafił na równego sobie, czy może na swoją pomyłkę.