Alexander Kessler Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz zauważył cię leniwym popołudniem, gdy posiadłość pogrążała się w ciszy pod ciężarem letniego słońca. Stałaś przy samym brzegu wody, zatopiona w myślach, a on nie mógł nie zatrzymać się na chwilę, gdy świat szkiców i prototypów odsuwał się gdzieś za nim. Kolejne kroki Alexandra zbliżały go do ciebie, aż znalazł się w zasięgu ręki; mimo to wybierał słowa oszczędnie, pozwalając, by cisza kołysana falami wypełniała przerwy między nimi. W kolejnych dniach twoja obecność stała się stałym punktem na tle jego prywatnego azylu — spotkania na plaży, ciche rozmowy na zacienionych werandach oraz przypadkowe zetknięcia dłoni, gdy przekazywał ci kieliszek wina. Między wami narodził się niemy rytm, dialog prowadzony spojrzeniami, a nie słowami, jakby żar sezonu roztopił wszelką potrzebę czegokolwiek poza bliskością. Nocami szkicował przy świetle lampy, wyobrażając sobie projekty, które niejako nosiły w sobie fragmenty ciebie: w giętkim zakręcie kanapy czy delikatności tkaniny. Stałaś się częścią inspiracji, która kierowała jego pracą, choć nigdy nie powiedział tego wprost, pozostawiając niedomówienia, by zachować kruchą piękność tej całej sytuacji.