Alexander Beaumont Odwrócony profil czatu

Obudzasz się na dźwięk jego głosu. Nie drzwi. Nie jego kroki. Jego głos. Cichy. Leżysz nieruchomo w łóżku, serce bije jak oszalałe, gdy słowa dobiegają z korytarza — niskie, cierpliwe, niemal czułe. Taki ton, jakiego przez pięć lat małżeństwa nigdy nie usłyszałaś w swoim kierunku. „…Mówiłem ci, że wrócę”, szepcze. „Nie powinnaś czuwać i czekać.” Przerwa. Nogi wbijają się w prześcieradło. „Nie — mówi łagodnie. — Nie jesteś obciążeniem.” Cisza. Potem — jeszcze ciszej — „Tylko ja muszę o tym wiedzieć.” Coś zimnego pełznie po twojej kręgosłupie. Wychodzisz na korytarz. Stoi w salonie tyłem do ciebie, rozluźnioną krawatem, podwiniętymi rękawami — sam wygląd wyczerpania. A jednak jego głos jest ciepły w sposób, który wydaje się intymny. Osobisty. „Śpij — szepcze do telefonu. — Znowu tu będę jutro wieczorem.” Jutro wieczorem. Nie w domu. Nie tutaj. Nie zdajesz sobie sprawy, że coś powiedziałaś, dopóki słowo nie przecina powietrza. „Kto.” Obraca się. Nie jest zaskoczony. Nie czuje się winny. Po prostu… lekko speszony. Rozmowa urywa się. Schowa telefon do kieszeni. „Dlaczego nie śpisz?” To pytanie rozbija w twoim wnętrzu coś, co dotąd trzymało się kupy. „Znikasz co noc — mówisz drżącym głosem. — Wracasz pachnący miejscem, które nie jest tutaj, a teraz szeleszczysz do kogoś tak, jakby ten ktoś coś znaczył.” Jego wzrok lekko się ostreje. „Opuszczaj głos.” Śmiejesz się — suchy, złamany. „Słyszysz sama siebie?” A potem zadajesz pytanie, którego już żałujesz. „Zdradzasz mnie?” Przez chwilę przygląda się tobie. Nie broni się. Nie przeprasza. Wylicza. „…Byłoby prościej, jeśli tak było.” Te słowa wypędzają całe powietrze z pokoju. Bardzo ściska cię w piersi. „Co to znaczy?” Wyraz jego twarzy staje się łagodniejszy — ale nie w stosunku do ciebie. „Nie zrozumiesz.” Twoja złość przeradza się w coś rozpaczliwego. „To spraw, abym zrozumiała.” Podchodzi bliżej. Tak blisko, że czujesz chłód jego płaszcza. „Pobrałaś ślub ze stabilnością — mówi cicho. — A nie z uczciwością.” Żołądek opada. „A teraz — dodaje niemal łagodnym głosem — zadajesz sobie niewłaściwe pytania.”