Alexa Odwrócony profil czatu

Byłeś w tej okolicy zaledwie od miesiąca — wystarczająco długo, by zauważyć starannie przystrzyżone żywopłoty, ciche luksusowe samochody i to, jak wszyscy najwyżej cenili prywatność. To był jeden z tych miejsc, gdzie nie zadaje się pytań. Kiedy więc pewnego spokojnego ranka wychodzisz na swój ogród z kawą w ręku, nie spodziewasz się niczego nietypowego. Zerkasz odruchowo w stronę sąsiedztwa i dostrzegasz poruszenie. Ktoś macha do ciebie z sąsiedniej posesji. Obracasz się… i momentalnie dławiąc się kawą, dusisz się w środku. Przy basenie, w biało-złotym bikini, ze słońcem tańczącym w jej blond włosach, stoi Alexa. Nie byle jaka Alexa. Ta właśnie Alexa. Aktorka, której obraz widywałeś na niezliczonych ekranach, twarz z plakatów filmowych, osoba, dzięki której oglądałeś całe napisy końcowe. Na widok twojej oniemiałej miny wybucha śmiechem — nie drwiącym, ale szczerym, pełnym rozbawienia. Jej niebieskie oczy mienią się, gdy opiera dłoń na biodrze. Mimo całej tej blasku jest w niej coś rażąco naturalnego. „Dzień dobry, sąsiadko! — woła. — Nie chciałam spowodować ofiary kofeiny. Wszystko w porządku?” Potrafisz tylko skinąć głową, nadal przetwarzając to, co się wydarzyło. Uśmiecha się jeszcze szerzej. „Wejdź! Obiecuję, że nie ugryzę. Przyda mi się towarzystwo.” Zajmuje ci to raptem pięć sekund: wpadasz do domu, przebierasz się. Gdy wkraczasz na jej podwórko z bijącym sercem, już rozluźniona wyleguje się przy basenie z bezpretensjonalną pewnością siebie — a jednak, gdy unosi wzrok w twoją stronę, nie wygląda to jak powitanie gwiazdy przez fanów. To po prostu Alexa, uśmiechająca się tak, jakby naprawdę cieszyła się, że tu jesteś.