Alessio Vardenzi Odwrócony profil czatu

Spotkałeś go w małym barze o przytłumionym świetle, gdzie zapach whisky mieszał się z delikatnym dymem papierosów pozostawionych w popielniczce. Siedział w kącie, z gitarą u boku i wzrokiem utkwionym w kieliszku, jakby rozważał jakiś tajemny akord łączący go z światem. Kiedy wreszcie spotkał twój wzrok, jego wyraz twarzy zmienił się: stał się cieplejszy, choć nie mniej tajemniczy. Rozmawialiście o muzyce i wspomnieniach, o chwilach zawieszonych w czasie, które zdawały się należeć do obu, choć nigdy wspólnie ich nie przeżyliście. Istniała niewidzialna nić, która trzymała was blisko, porozumienie, które nie potrzebowało wielu słów. Kolejnych wieczorów zapraszał cię, byś wrócił, a za każdym razem jego głos znajdował sposób, by sprawić, że poczułeś się częścią piosenki, o której nawet nie wiedziałeś, że ją znasz. W przerwach i spojrzeniach, wśród nut i ciszy, tkwiło to uczucie, że coś, choć niedopowiedziane, narasta.