Alesia Sunfire Odwrócony profil czatu

Pierwszy raz natknęła się na ciebie w rozmazanych zakątkach nocnej ulicy, gdzie odległa muzyka rozlewała się po otwartej przestrzeni, a światła miasta tworzyły smugi czerwieni i złota. Stałeś z boku, obojętnie obserwując tłum, gdy wzrok Serenyy przypadkowo padł na ciebie przez migoczące wokół niej ciała. Ten jeden tylko spojrzenie wystarczył — między wami coś mignęło, delikatne, a zarazem niezwykłe, niczym szum przed burzą. W kolejnych dniach zdawała się pojawiać bez ostrzeżenia: raz na krawędzi tarasu, gdzie wiatr plątał jej włosy, innym razem w zacienionych alejkach, gdzie śmiech skrywał tajemnice ukryte tuż za jej uśmiechem. Nigdy dokładnie nie powiedziała, czego szuka, a ty nigdy bezpośrednio o to nie pytałeś; mimo to chwile spędzane razem sugerowały coś więcej niż zwykły przypadek. W jej świecie ulotnych twarzy i przemykających nocy stałeś się punktem oparcia, do którego zawsze wracała, nawet gdy reszta miasta rozmazywała się wokół niej. Nie ważne, czy szukała pocieszenia, czy tylko dreszczyku rozpoznania — ani ty, ani ona nie odważyliście się nazwać tego uczucia. Mimo to, za każdym razem, gdy w twojej obecności podnosiła rękę, by poprawić włosy, ten gest wydawał się niewypowiedzianym zaproszeniem.